To takie proste!
PRZEDSZKOLE 152
Strona głowna  /  Logopeda
Logopeda

Drodzy Rodzice,

diagnostyczne zajęcia logopedyczne obejmują badanie motoryki małej.
Podczas takiej diagnozy logopeda obserwuje jak dziecko trzyma ołówek, łyżeczkę oraz jak radzi sobie z czynnościami wymagającymi zaangażowania rąk i skorelowania ich ruchów poprzez, np. kolorowanie obrazków, lepienie z plasteliny czy odwzorowywanie szlaczka.
Wszystkie czynności manualne mają związek z rozwojem języka a aktywność słowna wspomaga działanie rąk. W programach terapeutycznych wykorzystuje się zabawy rozwijające zdolność ruchową całej kończyny, manipulacji samą dłonią, doskonalenie umiejętności chwytu, koordynacji pomiędzy dłońmi a także polepszenia zdolności samoobsługi. Terapia ręki jest ważnym elementem wspomagającym terapię logopedyczną.

Pomoce do ćwiczeń są na wyciągnięcie ręki, wystarczy tylko dobrze się rozejrzeć. Takie rzeczy jak na przykład: ołówki, kredki, pisaki, zakreślacze, długopisy, spinacze, papier, farby, plastelina, szczoteczka do rąk, spinacze do ubrań, gąbka, włóczki, rękawiczki, ryż, makaron, kasza, woda, mydło czy ręcznik mogą posłużyć do ćwiczeń.

 

Propozycje zabaw rozwijających sprawność motoryczną rąk, zarówno dla dzieci z grup młodszych jak i starszych, które można wykonać wraz z dziećmi w domu:

Uwaga! Należy zadbać o prawidłową pozycję dziecka przy pisaniu i rysowaniu - stopy na podłodze, plecy proste, łokcie leżą na biurku, prawidłowy jest chwyt pisaka, kartka (zeszyt) leży w pozycji – górny róg od strony ręki wiodącej lekko skośnie do góry

  • swobodne bazgranie na dużych arkuszach papieru, flamastrami, kredkami świecowymi, pastelami
  • zamalowywanie dużych powierzchni farbami grubym pędzlem - dziecko stoi (nie siedzi!) przy stoliku o wysokości odpowiedniej do jego wzrostu
  • zamalowywanie obrazków w książeczkach do malowania
  • kalkowanie obrazków
  • obrysowywanie szablonów
  • rysowanie po śladzie
  • cięcie po narysowanych liniach - prostych frędzelki, - falistych serwetki
  • wycinanie najpierw prostych, potem nieco bardziej skomplikowanych kształtów z papieru kolorowego
  • modelowanie z plasteliny, modeliny, masy papierowej najpierw kuleczek, wałeczków; później form bardziej złożonych - zwierząt, postaci ludzkich, liter
  • stemplowanie i kolorowanie
  • wydzieranie z kolorowego papieru i naklejanie wydzieranki na papier
  • rysowanie w liniach wzorów literopodobnych i szlaczków
  • naśladowanie gry na pianinie, pisania na maszynie
  • odtwarzanie rytmu deszczu
  • strząsanie wody z palców
  • zgniatanie kartki papieru jedną ręką w małą kulkę
  • zabawy pacynką
  • nawlekanie koralików suchego makaronu
  • przewlekanie sznurowadeł
  • przyszywanie guzików
  • szycie prostymi ściegami
  • rysowanie patykiem po ziemi
  • faliste ruchy ramion - zabawa w przylot i odlot bocianów
  • przy wolnym chodzie ruchy rąk jak podczas pływania żabką - zabawa w naukę pływania
  • zabawa w pociągi - ruch rąk naśladuje obroty kół
  • zabawa w pranie, rozwieszanie bielizny i prasowanie
  • zabawa w gotowanie obiadu - naśladowanie wałkowania ciasta, mieszania gęstej zupy, kręcenia kranem, ubijania piany
  • zabawa w rąbanie i piłowanie drzewa
  • gry w pchełki, bierki, kręgle, bilard stołowy
  • rzucanie woreczków lub piłeczek - kto dalej
  • toczenie piłki do dołka
  • zabawy z chwytaniem i rzucaniem piłki
  • kozłowanie piłki
  • przerzucanie piłki średniej wielkości z ręki prawej do lewej i podrzucanie jej raz prawą, raz lewą ręką
  • podbijanie balonika wyłącznie palcami prawej i lewej ręki
  • wypuszczanie piłeczki tenisowej z ręki w dół i próby chwytania jej w locie, samymi palcami - zanim odbije się od podłogi
  • "rysowanie" palcami w powietrzu określonego przedmiotu.

                                                                      Elżbieta Tuszyńska –Jesionka

                                                                                         logopeda

 

 

 

Dzień dobry Państwu, 

przesyłam krótkie i proste wierszyki – rymowanki służące do ćwiczeń wymowy. Pochodzą one z książki „Sto wierszyków nowych do ćwiczeń wymowy – czytaj z dzieckiem i słuchaj jak mówi” autorstwa E i W. Szwajkowscy, którą bardzo polecam. 

Książka adresowana jest nie tylko do specjalistów logopedów ale także dla rodziców dzieci mających problemy z wymową poszczególnych głosek, a także tych, które nie mają problemów z wymową.

Powtarzanie wierszyków przez dzieci utrwala nawyki prawidłowego mówienia. Dodatkowo książkę można wykorzystać jako zbiór zabawnych wierszyków do wspólnego czytania z dziećmi i rozmowy o poruszanych w wierszykach tematach poszerzając w ten sposób słownictwo.

Czapka macho

Cza-cza , czapkę mam na głowie.

Czemu lubię ją, wam powiem:

aczo-aczo, aczo-aczo,

wyglądam w niej jak macho!

Acz-acz-acz, acz-acz,

gdy jej nie mam – płacz. 

 

Kto to jest macho?

Posłuchaj, czy dziecko nie zastępuje głoski „cz” innymi głoskami, np. „c”, „ć” lub „ś”, i zamiast czapka mówi capka, ciapka lub siapka. Słowo „macho” wypowiadamy „maczo”.

 

Kakao dla chłopaka

Ka-ka, ka-ka, mam kakao, 

ale go wypiję mało.

Aka-aka, aka-aka, 

taką ilość dla chłopaka, 

ako-ako, ako-ako,

by się napić jako tako.

Ak- ak-ak, ak-ak-ak,

i je piję właśnie tak.

 

Co to znaczy „jako tako”?

Posłuchaj, czy dziecko nie zastępuje głoski „k” głoską „t” i np. zamiast kakao mówi tatao.

 

Sowy na łowach

So-so, so-so, pani sowa

z panem sową są na łowach.

Ase-ase-ase, 

gdy są ponad lasem, 

as-as-as, as-as-as, 

spoglądają w dół na las.

 

Co to są łowy?

Zaobserwuj, czy dziecko wymawiając głoskę „s” nie wsuwa języka między zęby i czy nie zastępuje jej innymi głoskami, np. „ś” lub „sz” i zamiast sowa mówi siowa lub szowa. 

 

Gobelin dla Eli

Go-go-go, gobelin

Gosia tka dla Eli. 

Ugo-ugo-ugo,

Gosia tka go długo, 

aga-aga-aga,

nikt jej nie pomaga, 

ega-ega-ega,

nawet jej kolega.

 

Co to jest gobelin?

Posłuchaj, czy dziecko nie zastępuje głoski „g” głoską „d” i np. zamiast gobelin mówi dobelin.

 

 

 

 

 

 

 

Drodzy Rodzice, poniżej przygotowałam ćwiczenia dla dzieci, które mają problemy z prawidłową wymową głoski „f” i „w”. Proszę pamiętać, że oprócz poniższych ćwiczeń przygotowywujących narządy mowy do poprawnej wymowy głosek „f”, „w” należy wykonywać ćwiczenia oddechowe i artykulacyjne, które znajdą Państwo na stronie. 

 

Ćwiczenia na „f”, „w”

 

Ćwiczenia przygotowujące do poprawnej wymowy głosek (w, f):

przygryzanie dolnej wargi górnymi zębami;

„czesanie” dolnej wargi górnymi zębami;

zasłanianie zębów wargami.

Artykulacja głosek (w, f):

 

górnymi zębami zagryzamy dolną wargę i dmuchamy przez zęby: fffff.., a później: www…

Powtarzamy sylaby, przedłużając wymowę głosek (w, f):

fa, fo, fe, fu, fi, fy

a-fa, o-fo, e-fe, u-fu, i-fi, y-fy

af, of, ef, uf, if, yf

faf, fof, fef, fuf, fif, fyf

wa, wo, we, wu, wi, wy a-wa, o-wo, e-we, u-wu, i-wi, y-wy wa-fa, wo-fo, we-fe, wu-fu, wi-fi, wy-fy waf, wof, wef, wuf, wif, wyf

 

Przykładowe wyrazy do powtarzania:

 

fala, fajka, foka, fusy, fabryka, Filip, Felek, fontanna, futro futryna, farba, foremka, fortepian, 

szafa, szufelka, szyfon, syfon, szuflada, kufel, lufa, żyrafa, szofer, rufa, i.

 

        autograf, kilof, szef, szeryf, lew, marchew, paw, ołów, rów, staw, tułów, 

 

         waga, wazon, wózek, wagon, welon, wąż, 

        wyspa, wanna, warkocz, woda, wujek, worek, wojsko, wulkan, itp.,

        kawa, sowa, krowa, kowal, krawat, mowa, mewa, oliwa, śpiewak, 

        lokomotywa, owoce, trawa, uwaga, rower

 

 

Drodzy rodzice,

Zapraszam na telefoniczne konsultacje w

poniedziałki w godzinach 12.00-16.00

czwartki w godzinach 9.00 - 11.00

pod numerem telefonu 600-328-199

Poza godzinami dyżuru zapraszam do kontaktu mailowego.

Pozdrawiam,

E. Tuszyńska-Jesionka.

 

 

Mail do kontaktu z panią logopedą logopeda152krakow@gmail.com

 

ZESTAW ĆWICZEŃ MAJĄCYCH NA CELU WYWOŁANIE

PRAWIDŁOWEJ ARTYKULACJI GŁOSEK

TYLNOJĘZYKOWYCH

„k” „g”

Ćwiczenia wstępne do wywołania głosek „k”, „g”

  • konik – kląskanie czubkiem i środkiem języka;

·     sklejanie pierogów – nagryzanie brzegów języka zębami (masaż i rozciąganie języka);

  • półeczka – wysuwanie szerokiego języka z buzi nie dotykając zębów;
  • odrywanie językiem przyklejonego do podniebienia opłatka, andruta
  • Oprzeć czubek języka o dolne zęby – język wybrzuszyć tak aby górne zęby skrobały jego grzbiet ( drapiemy koci grzbiet);
  • płukanie gardła wodą – gulgotanie,
  • dmuchanie przez nos na watkę (piórko) zawieszoną na nitce,

 

Wskazówki

·     Przy wymawianiu głosek „k”, „g” można kłaść dłoń na gardle, aby ukazać

dziecku, że głoska ta powstaje z tyłu jamy ustnej a nie z przodu.

·     Pomocne może być włożenie końców dwóch palców między górne a

dolne siekacze w celu „przytrzymania” czubka języka, co w znacznym

stopniu utrudni zamianę głoski „k” na „t”.

  • Zwarcie tylnej części języka z podniebieniem miękkim – niezbędne do artykulacji „k,g” - łatwiej uzyska ć w pozycji leżącej z lekko odchyloną do tyłu głową. Masa języka wówczas samowładnie cofa się w głąb jamy ustnej.
  • Wywoływanie prawidłowej artykulacji rozpoczynamy od  bezdźwięcznego „k” - dźwięczne „g” najczęściej pojawia się wtedy samoistnie.

Utrwalanie prawidłowej artykulacji głosek w sylabach:

            aka ako ake, aku, aky, aki,
             oka, oko, oke, oku, oky, oki

eka, eko, eke, eku, eky, eki

uka, uko, uke, uku, uky, uki

yka, yko, yke, yku, yky, yki

ak, ok, ek, uk, ik, yk, ka, ko,
ke, ku, ky, ki, aga, ogo, ege,
ugu, ygy, igi, ag, og, eg, ug,
yg, ig, ga, go, ge, gu, gy, gi

Utrwalanie prawidłowej artykulacji w wyrazach:

kamień, kartofel, kara, katedra, kalosze, kanarek, kapelusz, kapral, kapusta, kareta, karmnik, karuzela, kaseta, kasztan, kot, komar, kogut, kołdra, kołnierz, komin, kominiarz, koniczyna, koń, kopalnia, korona, kos, kosa, kosz, kostka, kowal, koza, kozioł, konwalia, kura, kula, kurtyna, kupon, kupiec, kulig, kucharz, kubeł,

 

WYWOŁYWANIE I UTRWALANIE GŁOSKI „R”

Ćwiczenia usprawniające język:

  • Wysuwanie języka do przodu: język wysoki i szeroki

  • Unoszenie szerokiego języka na górną wargę

  • Unoszenie szerokiego języka na górne zęby

  • Cofanie szerokiego języka wzdłuż podniebienia

  • Kląskanie językiem- czubkiem

  • Ssanie cukierka- czubkiem języka

  • Układanie języka w kształt szpilki, rurki, łyżeczki

  • Masowanie czubka języka szczoteczką do mycia zębów

  • Masaż języka przez wysuwanie go między lekko rozwarte zęby

Ćwiczenia przygotowawcze do wymowy głoski r:

  • Szybkie wypowiadanie głoski [l] dotykając czubkiem języka o górny wałek dziąsłowy.

  • Powtarzanie szybko sylab: la, la, la,

lo, lo, lo, le, le, le, lu, lu, lu, ly, ly, ly.

  • Wielokrotne, energiczne wypowiadanie [ttt], [ddd], [td] [tdn] (najpierw wolno, potem coraz szybciej) dotykając czubkiem języka o górny wałeczek dziąsłowy przy szeroko otwartych ustach, potem sylaby:

te, te, te, ty, ty, ty, de, de, de, dy, dy, dy.

A następnie zbitki sylabowe: teda - teda,

tede - tede, tedo - tedo, tedu - tedu, tedy - tedy.

  • Wymawianie [ddd] z równoczesnymi energicznymi, poziomymi ruchami palcem po wędzidełku podjęzykowym.

  • Wąski pasek papieru umieszczamy na czubku języka za górnymi zębami i polecamy dmuchać na język energicznie wymawiając ttt na następnie tr. Wówczas papierek odskoczy.

  • Mocne dmuchanie na czubek języka uniesiony do wałka dziąsłowego, aż do pojawienia się tr.

  • Akcentowanie głoski [t] w czasie wymawiania: tll, tll, trl (najpierw szeptem, potem głośno).

  • Powtarzanie sylab szeptem, a następnie głośno: la, la, la, trla,

lo, lo, lo, trlo, lu, lu, lu, trlu, le, le, le, trle, ly, ly, ly, trly,

trla, trlo, trle, trlu, trly.

 

Utrwalanie głoski r:

  • tra, tro, tre, tru, try

trawa, trasa, tramwaj, tratwa, trampki, tran, troje, trochę trudny, truskawka, trybuna

  • dra, dro, dre, dru, dry

drabina, droga, drewno, drewniaki, drut

  • atra, atro, atre, atru, atry; otra, otro, otre, otru, otry

strażak, wiatrak, siostra, futro, jutro, lustro, strumyk, opatrunek, struś, cytryna, piętro, strona,

  • adra, adro, adre, adru, adry; odra, odre, odro, odru, odry

kołdra, wiadro, zdrowy, biedronka, landrynki, adres

  • trudna droga, drobny druk, druga strona, drewniany wiatrak

  • Strażak niesie drabinę . Na drodze leży drut. Siostra kupiła truskawki.

  • pra, pro, pre, pru, pry; apra, apro, apre, apru, apry

praca , pralka, pralnia, prasa, prosty, proszę prędko, prezent

  • drogi prezent, uprasowana wiatrówka, pierwsze piętro

  • bra, bro, bre, bru, bry; abra, abro, abre, abry abru

brat, brama , zebra, obroża, ubrudzony, obrazek

  • brudne ubranie , brukowana droga ,

oprawiony obrazek,

drugie piętro

  • Bronek zapomniał adresu.

W pralce jest brudne ubranie.

  • kra, kro, kre, kru, kry; akra, akro, akre, akru, akry

kra, kraj, kratka, kromka, kreda, kret, kruk, królik ekran, mokro, ukrop, okruszyny, pokrywka

  • grad, grabie, granica, gromada, gruby, grupa, agrafka, agrest, groch, ogryzek

 
  • dobry krawiec, krótki krok, drobny groch, granatowy krawat

  • Krawiec prasuje ubranie.

 

Krysia gra na trąbce. Koło bramy chodzi kruk. W ogrodzie leżą grabie.

  • ra, ro, re, ru, ry

rama, rasa, radio, ranek, rumianek, ropa, rondel, ryba, róża

  • ranna rosa, rozwinięta róża, równa kreska

  • para, kara, tara, cerata, skóra, dziura, biuro, żyrafa.

  • ogrodzony teren, aparat radiowy, arkusz papieru, stary żyrandol

  • ar, or, er, ur

żar, smar, katar, konduktor, pomidor, cukier, parter, rura, traktor, rower

 
  • Romek rozwija z papieru ser. W torbie jest cukier.

 

Pod murem stoi rower.

 

Jurek ma katar i gorączkę. Na podwórku stoi traktor.


Ćwiczenia usprawniające narządy artykulacyjne:

 

Ćwiczenia języka:

  • „liczenie ząbków” – dotykanie czubkiem języka górnych zębów po wewnętrznej stronie, podczas szerokiego otwierania jamy ustnej;
  • „mycie zębów” – oblizywanie językiem górnych zębów po wewnętrznej stronie przy zamkniętych, a następnie otwartych ustach;
  • „zaczarowany język” – przytrzymanie przez kilka sekund czubka języka na podniebieniu przy szeroko otwartych ustach;
  • „język malarzem” – język to pędzel, którego czubkiem dzieci mają naśladować malowanie różnych wzorów (kropek, kółek, linii, kwadratów, trójkątów);
  • „młotek” – wbijamy gwoździe w ścianę. Spróbuj zamienić język w młotek i uderzaj o dziąsła tuż za górnymi zębami, naśladując wbijanie gwoździa.

Ćwiczenia warg:

  • "ryjek świnki" - wysuwanie zaokrąglonych warg do przodu (zęby widoczne);
  • "całuski" - cmokanie ustami;
  • "zmęczony konik" - parskanie wargami;
  • "wąsy" - wysuwanie warg jak przy wymawianiu "u", położenie na górnej wardze słomki lub ołówka i próby jak najdłuższego utrzymania;
  • "straż pożarna" - wyraźne wymawianie samogłosek w parach: e-o oraz a-u;
  • "ryjek" - układanie warg w kształcie ryjka, a następnie ich rozsuwanie do uśmiechu.

Wywoływanie głoski „sz”:

W lustrze pokazujemy dziecku układ języka i warg. Polecamy zrobić to samo, tzn.:

  • unieść język za górne zęby (na wałek dziąsłowy)
  • zęby złączyć
  • wargi zaokrąglić i wysunąć do przodu (ułożyć w "ryjek")

W takim układzie polecamy dziecku wymawiać podczas wydechu przedłużone "sz......"

Utrwalanie głoski „sz” w izolacji:

  • „Jesienny wiatr” – dziecko wymawia głoskę „sz…” udając wiatr.

Szumi wiatr:  SZSZSZ……

Utrwalanie głoski „sz” w sylabach i logotomach:

sza, szo, sze, szu, szy;

asza, aszo, asze, aszu, aszy

osza, oszo, osze, oszu, oszy

esza, eszo, esze, eszu, eszy

usza, uszo, usze, uszu, uszy

ysza, yszo, ysze, yszu, yszy;

asz, osz, esz, usz, ysz.

Utrwalanie głoski „sz” w wyrazach:

  • Dziecko powtarza:

szafa, szalik, szatnia, szabla, szachy, szeroki, szelki, szufelka, szuflada, szewc, szopa, szorty, szum, szofer, szuwary, szkoła, szyba, szyja, szynka, szydełko, szew, szept

kasza, kaszel, maszyna, nosze, kosze, kalosze, koszyk, koszula, kieszeń, wieszak, puszek, groszek, poszewka, daszek, uszy, leniuszek, kieliszek

kosz, kapelusz, mysz, gulasz, klosz, kalosz, tusz, plusz

szkoła, szkło, szklanka, szpulka, szpital, szpada, szpak, sznurek, szmata, szwalnia, szkapa, szkoda, szlak, szpilka, szpinak, szpulka, sztuka

podeszwa, myszka, biszkopt, broszka, gruszka, puszka, poduszka, mieszkanie, muszla, kasztan, podszewka, większy, lepszy, wierszyk, Warszawa, dorsz, marsz, szyszka

Utrwalanie głoski „sz” w parach wyrazach:

blaszana puszka, obszerna szafa, kosz kasztanów, szerokie szuflady, szanuj zeszyty, obszerne szuflady, maszyna szyje, szara mysz, Zbyszek pisze, Tomaszek leniuszek, szary szalik, szerokie szelki, szkolna szatnia, szkodliwy proszek, szklany klosz, pluszowy kapelusz, fałszywy grosz, blaszana puszka, kosztowny naszyjnik, szpitalne nosze, puszysty szalik, koszyk szpinaku, oszroniona szyba, bursztynowa broszka, pszenna kasza, obszerne mieszkanie, wszyta kieszeń

Utrwalanie głoski „sz” zdaniach:

To nasza szkoła.

Mama szyje na maszynie.

Pod szafą siedzą myszy.

W szafie są szerokie szuflady.

Dzieci muszą jeść kaszę.

Tomasz poszedł pieszo do szkoły.

Zbyszek pisze wiersze.

Szymek jest leniuszkiem.

Listonosz przyniósł depeszę.

Na poddaszu mieszkają szpaki.

Szanuj książki i zeszyty.

Przy szopie szumią kasztany.

Ptaszki zbierają okruszki.

W szkole jest szatnia.

W szufladzie są szachy.

Nasza pani pisze na maszynie.

Szymon idzie do szkoły.

Szymon ma szarą koszulę.

Mariusz lubi gruszki.

Szymon gra w szachy.

Koło szkoły stoją sanki.

W szafie wisi sukienka.

Mama przyniosła ze sklepu szynkę.

W koszyku jest sałata.

Stefek kaszle.

W szufladzie są spinki.

Przy szpitalu rosną sosny.

 

 

Ćwiczenia warg:
* Wymawianie na przemian „a” - „o” lub „e” - „o” przy maksymalnym oddaleniu od siebie górnej i dolnej wargi- zabawa w naśladowanie „syreny policyjnej”
* Oddalanie od siebie kącików ust, jak przy „i” - zbliżanie do siebie kącików ust (ściąganie warg) jak przy „u” , wymawianie ich na przemian- zabawa w naśladowanie „karetki”
* Cmokanie- dziecko udaje, że stara się rozdzielić sklejone wargi
* Gwizdanie
* Zabawa w rybi pyszczek- gwałtowne otwieranie i zamykanie buzi jak rybka
* Wargi wysunąć do przodu, ściągnąć je (jak przy gwizdaniu) i przesuwać w kąciki ust: w prawo, w lewo, a następnie wykonywać nimi ruchy okrężne
* Ssanie wargi górnej, a potem dolnej
* Zdmuchiwanie z dolnej wargi papierowych skrawków gazety
* Nadymać policzki przy zwartych wargach
* Nadmuchiwanie baloników, puszczanie baniek mydlanych
* Nadymać policzki z uwolnieniem nagromadzonego w jamie ustnej powietrza- zabawa w dziurawy balonik
* Nadymać policzki na zmianę lewy i prawy, przesuwać powietrze z jednej strony jamy ustnej do drugiej przy zwartych wargach
* Wciągać policzki do jamy ustnej (policzki ściśle przylegają do łuków zębowych, wargi tworzą zajęczy pyszczek)- jak zajączek
* Przy zaciśniętych zębach zaciskać i rozluźniać wargi (zwarcie ma być silne)- zabawa w słabego i silnego
* Dmuchać na płomień świecy, skrawki papieru, watkę, piłeczkę pingpongową...
* Cmokanie (powstający szmer przypomina pocałunek)
* Przy otwartej buzi wciągać w głąb jamy ustnej wargi, tak by całkowicie zasłaniały zęby górne i dolne
* Wargę górną położyć możliwie najdalej na wargę dolną i wykonywać ruchy ssania; to samo ćwiczenie wykonujemy przy ułożeniu wargi dolnej na górną

 

 

Ćwiczenia języka:
* „Głaskanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta, lub zlizywanie z podniebienia masy czekoladowej, miodu, dżemu, rozmiękczonego wafelka
* Kląskanie
* Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych zębów, a następnie do górnej wargi przy maksymalnym opuszczeniu żuchwy
* Język w kształcie grota wykonuje poziome ruchy wahadłowe od jednego do drugiego kącika ust
* Ruchy koliste języka w prawo i w lewo wewnątrz jamy ustnej
* Oblizywanie lub „odliczanie” zębów
* Wykonywać najpierw wolne, potem coraz szybsze ruchy na boki, w górę i w dół językiem w powietrzu - jak wąż; następnie stopniowo cofać język w głąb jamy ustnej
* Wolno, następnie coraz szybciej masować czubkiem języka zęby, następnie wałek dziąsłowy, podniebienie
* Żuć język, udawać ssanie cukierka
* Naśladować grę na trąbce lub na bębenku
* Ostrzyć czubek języka o górne zęby, przy szeroko otwartych ustach
* Masować język poprzez nagryzanie czubka języka zębami
* Szybko unosić i opuszczać język w kierunku dolnych i górnych zębów, przy szeroko otwartych ustach i nieruchomej żuchwie
* Wymawiać ttt najpierw wolno, potem coraz szybciej przy szeroko otwartych ustach
* Wymawiać ddd najpierw wolno, potem coraz szybciej przy szeroko otwartych ustach
* Szybko wymawiać / (lllll...), a następnie sylaby: la, lo, le, lu
* Szybko, naprzemiennie wymawiać głoski t, d (ćwiczenie pomocne przy nauce głoski „r”)
* Zdmuchiwać skrawek papieru umieszczony na czubku języka (ćwiczenie polecane przy nauce wymowy głoski cz)
* Ująć brzegi języka między zęby trzonowe, a czubek unosić do wałka dziąsłowego i opuszczać
* Rozluźniony język podnieść do podniebienia twardego i lekko go dotknąć
* Wahadełko- kierowanie języka w kąciki ust bez dotykania warg i zębów

 

 

Ćwiczenia rozwijające analizę wzrokową
Zabawy rozwijające funkcje wzrokowe
• zabawy z puzzlami i układankami
• zabawy z tangramami
• wyszukiwanie szczegółów różniących obrazki
• nazywanie spostrzeganych elementów
• kalkowanie obrazków
• przerysowywanie kształtów
• dorysowywanie brakujących elementów na obrazkach
• dobieranie w pary jednakowych obrazków (np. gra w "Piotrusia"), gra w domino obrazkowe
• gra w "Memory" obrazkowe, wyrazowe lub obrazkowo - wyrazowe
• składanie całości z elementów
• układanie różnych kompozycji i budowli według wzoru (klocki, mozaiki geometryczne, układanki)
• nazywanie części poszczególnych przedmiotów
• układanie liter według wzoru wykonanego przez dorosłego. bez odczytywania wyrazów
• szukanie w wyrazach, w tekstach określonej literki
• wycinanie, wydzieranie, lepienie liter i nazywanie ich
• dobieranie pierwszej litery do nazwy obrazka, np. rysunek kota - litera "k"
• odczytywanie liter, sylab i wyrazów zapisywanych palcem na plecach
• dobieranie podpisów do obrazków. Czytamy dziecku krótkie słowa, dziecko zapamiętuje je, (nie musi umieć czytać) a następnie dopasowuje podpis do obrazka
• składanie prostych wyrazów z rozsypanek literowych
• układanie w pary wyrazów (z rozsypanki wyrazowej) różniących się tylko jedną literą np. las - los
• dobieranie parami liter dużych i małych, lub pisanych i drukowanych
• rozwiązywanie zadań na klockach Mini – PUS

Elżbieta Tuszyńska-Jesionka
logopeda

 

 

Ćwiczenia rozwijające funkcje słuchowe i językowe

Drodzy rodzice przesyłam państwu ćwiczenia do pracy w domu z dzieckiem.
Zabawy z zakresu funkcji słuchowych i językowych
• poszukiwanie źródła dźwięku
• różnicowanie dźwięków podobnych
• różnicowanie odległości dochodzących dźwięków (blisko, daleko)
• rozpoznawanie, potem odtwarzanie głosów przyrody
• odtwarzanie sekwencji dźwiękowych
• odtwarzanie prostych dźwięków na instrumentach (flety, fujarki, cymbałki)
• układanie wzorów graficznych sekwencji dźwiękowych, np. z guzików lub kasztanów
• wykonywanie ćwiczeń ruchowych na określony sygnał
• naśladowanie głosów z otoczenia
• wyklaskiwanie sylab w wyrazie
• wystukiwanie głosek w wyrazie
• wyszukiwanie wyrazów rozpoczynających się lub kończących tą samą głoską, lub sylabą (zwrócić uwagę na bezdźwięczny wygłos w języku polskim)
• wskazywanie wyrazów w których słychać np. samogłoskę "a"
• liczenie samogłosek (np. "a") w usłyszanym wyrazie np. parawan - 3
• łączenie wypowiedzianych przez dorosłego głosek w wyraz, np. "A - l - a" "Ala"
• wyodrębnianie głosek w wyrazach wypowiedzianych przez dorosłego, np. "sowa" "s - o - w - a"
• kończenie rozpoczętych wyrazów
• wybieranie wyrazów rymujących się
• wysłuchiwanie i liczenie głosek w wyrazach
• analiza graficzna mowy - oznaczanie spółgłosek i samogłosek w wyrazie
• wysłuchiwanie i liczenie wyrazów oraz wyróżnianie pierwszego i ostatniego wyrazu w zdaniu
• kończenie rozpoczętych zdań
• analiza graficzna mowy - oznaczanie wyrazów w zdaniu przy pomocy np. prostokątów
• nauka krótkich wierszyków i piosenek
• zabawa w zapamiętywanie jak największej liczby słów. Dorosły wypowiada np. 3 słowa, zadaniem dziecka jest je powtórzyć. Stopniowo zwiększamy liczbę wypowiadanych słów
• rozwiązywanie rebusów
• słuchowe wyszukiwanie wyrazów w wyrazach np. w słowie traktory zawiera się słowo tory
• zabawa w słowa: mapa - aktor - robak - k.... dorosły na zmianę z dzieckiem wypowiada wyrazy, każdy następny wyraz musi rozpoczynać się od takiej głoski jaką słychać było na końcu wyrazu poprzedniego
• zabawa w głuchy telefon
• zabawa w „Język KA” – dodawanie dźwięku KA przed każdym wyrazem (wersja łatwiejsza) i przed każdą sylabą (wersja trudniejsza)
• słuchanie krótkich historyjek nagranych na kasetach lub CD i opowiadanie ich
• opowiadanie bajek i wierszyków przeczytanych przez dorosłego
Elżbieta Tuszyńska-Jesionka
logopeda

 

 

Drodzy Rodzice kilka słów od logopedy. 

Drodzy rodzice aby rozbudzić u dziecka ciekawość książek, zachęcić je do czytania wystarczy aby dziecko czytało codziennie przez ok. 20 minut.
Następnie trzeba porozmawiać z dzieckiem o treści przeczytanego tekstu w celu stwierdzenia: czy dziecko zrozumiało sens?, jaka była główna myśl czytanego opowiadania?, jaki wniosek można wyprowadzić?, jak dziecko ocenia postępowanie bohatera...?, czy podoba mu się zakończenie ...i dlaczego? Można również zachęcić je do samodzielnego konstruowania innego, niż książkowe, zakończenia opowieści.
Proponuję razem z dzieckiem czytać komiksy, krótkie artykuły z dziecięcych lub młodzieżowych czasopism, rozdziały lektur lub książki dotyczące zainteresowań uczniów.  Dodatkowo przesyłam linki do opowiadań nt. bieżącej sytuacji.

https://www.medexpress.pl/jak-rozmawiac-z-dziecmi-o-koronawirusie-pobierz-bezplatny-poradnik/76708

https://pleszew.naszemiasto.pl/bajka-dla-dzieci-o-koronawirusie-o-zlym-krolu-i-dobrej/ar/c15-7601795

Elżbieta Tuszyńska-Jesionka
logopeda

 

 

Drodzy rodzice i uczniowie aby dobrze mówić należy dobrze oddychać, aby dobrze oddychać należy ćwiczyć.

Ćwiczenia oddechowe mają na celu pogłębienie fazy oddechu czyli zwiększenie pojemności płuc i wydłużanie fazy wydechowej. Dzięki nim, przy mówieniu lub czytaniu na głos, nigdy wam nie zabraknie powietrza. Wszystkie ćwiczenia oddechowe na pewno poprawią sposób mówienia i wzmocnią mięśnie odpowiedzialne za oddychanie.

Ćwiczenia do wykonania:

  • dmuchanie na chorągiewki i wiatraczki naprzemiennie krótko i długo
  • dmuchanie na płomień świecy by ją zgasić a po chwili dmuchać tak by płomień drgał, ale nie zgasł.
  • dmuchanie na papierowe łódki pływające w misce  z wodą
  • zdmuchiwanie kulki waty kosmetycznej lub papierowej kulki  z ręki
  • dmuchanie na kłębek waty lub lekką piłkę (np. do pingponga) przesuwając ją po stole lub podłodze.  
  • puszczanie baniek mydlanych
  • dmuchanie na papierowe ozdoby zawieszone na nitkach o różnej długości ponad głowa ćwiczącego
  • przedmuchiwanie piłeczki pingpongowej do osoby siedzącej naprzeciwko
  • dmuchanie przez rurkę do wody , aby tworzyły się pęcherzyki powietrza
  • nadmuchiwanie balonów, zabawek i piłek z folii
  • próby gwizdania
  • rozdmuchiwanie: chrupek, ryżu, kaszy , pociętej gąbki lub kawałków styropianu
  • gra na grzebieniu owiniętym cienką bibułą
  • rozdmuchiwanie plamki farby wodnej na podkładce z tworzywa sztucznego
  • gra na instrumentach muzycznych: organkach, trąbce, gwizdku
  • dmuchanie na trzymany oburącz papierowy grzebień powstały z częściowo pociętej kolorowej  bibułki
  • dmuchanie na świeczki wodne będące w misce z wodą
  • dmuchanie na łupinki orzechów pływające w misce z wodą
  • chuchanie na ręce, lusterko, szybę
  • dmuchanie na piórko przez obie dziurki od nosa a następnie przytkać jedną dziurkę i dmuchać drugą i tak na zmianę
  • wdech nosem, wydech ustami
  • recytowanie wierszy i śpiewanie piosenek

Ostatnia aktualizacja: 2020-06-22